Volgens Walter Grootaers hebben BV’s een morele verplichting om te helpen: «Als je gezicht geld kan opbrengen voor een goed doel, dan moet je dat doen. Maar we moeten als BV wel opletten voor misbruiken.» Bron: Vedettedom: beroemd in Vlaanderen door Guy van Gestel & G. De Meyer -2002-
Misverstanden, onduidelijkheden en andere minpunten.
Enkele reacties uit de hoek van BV’s over engagementen en het goede doel:
Om persoonlijke polemieken te vermijden hebben we besloten om bij de reacties geen namen van personen of organisaties te plaatsen.
Anonieme reacties:
-«Ik vind dat steeds erg moeilijk. Mijn manager krijgt pakken aanvragen voor benefietconcerten en andere initiatieven. Ik weet niet steeds wat ik er mee moet, het is erg moeilijk zo’n aanvragen te weigeren. Als je op alles ingaat ben je al snel alleen daar nog mee bezig. Langs de andere kant: als je op de ene in gaat wordt het moeilijk een andere te weigeren. »
-«Ik vind het nogal moeilijk om te beslissen. Vaak worden we voor een moeilijke keuze geplaatst. Vooral als de vraag komt van situaties die je diep raken. Zieke kinderen,...
Wat ook moeilijk is om te weigeren tegenover mensen die jou persoonlijk kennen. Bvb iemand in de straat waar je al je woonde van voor je bekend werd. Die kennissen kennen dan weer andere mensen in moeilijkheden en die komen het dan aan de deur vragen. Ik kan je verzekeren dat dit moeilijk is. Zelf indien het jou niet echt raakt, wordt je bijna verplicht in naam van de jarenlange vriendschap.»
-«Wat moeilijk is om te vechten tegen je gevoel en hierbij te weigeren om de eenvoudige redenen dat je niet alles kunt aannemen. Een eerlijk engagement vraagt tijd en vaak hebben we die niet over. ----Onze agenda’s staan vaak zo vol en als dan mensen jouw vragen met heel aandoenlijke situaties is het heel moeilijk om alsnog te weigeren.
Soms is er geen begrip voor het feit dat je een bepaalde situatie niet echt raakt ten aanzien van andere problemen die in mijn ogen veel meer hulp behoeven.»
-«Soms voel ik me een welzijnwerker. Ikzelf vindt dat ok maar m’n gezin niet want ik ben al zoveel weg...enne... sorry dat ik het moet zeggen maar het brengt geen brood op de plank. Wel integendeel het kost geld en tijd. En tijd is nou echt iets wat m’n gezin koestert. Het kunnen samenzijn.»
-«Laatst werd ik gevraagd voor iets dat ik wel wilde doen maar vroeg m’n transportkosten te mogen aanrekenen. Voor zo’n grote organisatie vond ik dat ik dat kon doen. Het kon niet. Op het moment zelf vond ik het nogal een harde neen van m’n manager maar nu bleek dat de medewerkers van de ngo ruim meer verdienen dan ik.Eerlijk, we verdienen niet zoveel als velen denken. En als we niet op de planken staan zijn we bezig aan het repeteren of instuderen in de studio. Het is hard labeur om te overleven in de sterrenwereld.»
-«Op een gegeven ogenblik in m’n carrière deed ik niet anders dan benefietenconcerten. De ene organisatie gaf me door aan de andere. M’n vrouw heeft toen halt geroepen. De rekeningen geraakten neit meer betaald. Toen ik het mededeelde om ofwel betaald te worden ( dan nog diep onder m’n normale prijs) werd ik met de nek bekeken. Ik kon gaan!» |