Koen Wauters en het ambassadeursschap bij Plan België
«geen verdienste maar eerder normaal om kinderen te helpen»
«Als wij projecten bezoeken, betalen ik en Valerie alles zelf, tot de laatste cent. Nee, Wij willen zeker geen geld voor onze rol als ambassadeur.»

Bron: Knack

Ik laat mij en mijn bekendheid gebruiken om zoveel mogelijk mensen aanzetten om
Plan Ouder te worden: Als mensen die de Story en Dag Allemaal lezen en naar Tien om te zien kijken doorhebben dat Koen Wauters van Clouseau een Plan Kind heeft, kunnen ze misschien op het idee komen om dat ook te doen.

- Koen’s visie over z’n motivatie -
„Ik vind dat geen verdienste, voor mij is dat heel gewoon. Mijn broers en zussen, ouders, tantes en ooms, iedereen in onze familie is een Plan Ouder.
De zorg voor kinderen is ons met de paplepel ingegeven. Ik ben de jongste van een gezin met zes kinderen, ik ben er dus aan gewend veel bedrijvigheid in huis te hebben. En als ik bedenk in welke omstandigheden ons kindje ter wereld zal komen, in vergelijking met hoe kinderen in de derde wereld geboren worden, dan beschouw ik het als een plicht om mee voor hen te zorgen.

- persoonlijke achtergrond: heimat, opvoeding,... -
Ik had het over de paplepel... Mijn ouders zijn zeer katholieke, brave mensen. Wij hebben een tante nonneke die 33 jaar in de brousse van Burundi en Zaïre heeft gewerkt. Een van mijn zussen heeft jaren voor Artsen Zonder Grenzen gewerkt.

- zijn taak -
Wat houdt het ambassadeurschap nu eigenlijk in?
Zoveel mogelijk mensen aanzetten om Plan Ouder te worden. Ik laat mij en mijn bekendheid gebruiken om de werking van Plan aan de grote klok te hangen. Ik wil er niet het hele jaar over doordrammen, maar ik vind wel dat ik er geregeld over moet trompetteren. Ook in de Story’s en de Dag Allemaals van deze wereld, want al die lezers kunnen ook Plan Ouders worden. En mensen die naar Tien om te zien kijken en doorhebben dat Koen Wauters van Clouseau een Plan Kind heeft, kunnen op het idee komen om dat ook te doen.

- wie vroeg wie -
Hoe kwam Plan bij jou terecht?
Het was veeleer omgekeerd. Een regionale medewerkster heeft me ooit gevraagd om ergens op te dagen als ambassadeur van Plan.
Clouseau krijgt onnoemelijk veel aanvragen van mensen die ons ergens voor nodig hebben. Er zijn veel persoonlijke vragen zoals : „Mijn zoon heeft leukemie en volgens de dokters heeft hij nog maar drie weken te leven. U zou hem zo blij maken met een bezoekje.” Of: „Mijn dochtertje heeft kanker en het is haar vurigste wens u eens te kunnen ontmoeten.” Schrijnende vragen, dikwijls. Als het ook maar enigszins mogelijk is, proberen we daaraan tegemoet te komen. Maar ik wilde mijn bekende kop gebruiken voor een internationaler goed doel. Voor iets waar ik ook volledig achter sta.
En ik vind uit de grond van mijn hart dat Plan geweldig werk levert.

- misverstanden -
Indiscrete vraag: Worden jullie betaald voor dat ambassadeursschap?
(verbolgen) Wablief ? Uiteraard niet ! Dat zou er nog aan mankeren ! Ook als wij Plan-projecten bezoeken, betalen wij alles zelf, tot de laatste cent. Door mij in te zetten voor Plan België wil ik tonen dat ik besef in welke luxe wij in de westerse wereld baden. Het lijkt mij vanzelfsprekend dat je je ogen opent voor wat er vijfduizend of vijftienduizend kilometer verder gebeurt.
Nee. Wij willen zeker geen geld voor onze rol als Planambassadeur.